فَبَشَّرْنَاهُ بِغُلَامٍ حَلِيمٍ﴿۱۰۱﴾فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ السَّعْيَ قَالَ يَا بُنَيَّ إِنِّي أَرَى فِي الْمَنَامِ أَنِّي أَذْبَحُكَ فَانْظُرْ مَاذَا تَرَى قَالَ يَا أَبَتِ افْعَلْ مَا تُؤْمَرُ سَتَجِدُنِي إِنْ شَاءَ اللَّهُ مِنَ الصَّابِرِينَ ﴿۱۰۲﴾فَلَمَّا أَسْلَمَا وَتَلَّهُ لِلْجَبِينِ ﴿۱۰۳﴾ وَنَادَيْنَاهُ أَنْ يَا إِبْرَاهِيمُ ﴿۱۰۴﴾
این آیات از سوره الصافات (۱۰۱-۱۰۵) به اوج آزمایش حضرت ابراهیم (ع) و فرزندش اسماعیل (ع) در فرمان ذبح اشاره دارد. خداوند پس از بشارت تولد فرزند حلیم (اسماعیل)، ابراهیم را در خواب مورد امتحان قرار میدهد که فرزندش را ذبح کند. این رویای صادقانه، فرمانی الهی بود. هنگامی که پسر به سن بلوغ و قدرت فکری رسید، ابراهیم با صراحت موضوع را با او در میان میگذارد و پاسخ اسماعیل، اوج تسلیم و توکل است: «ای پدر، آنچه مأموری انجام ده، به خواست خدا از صابران خواهی یافت». این گفتگو نشان از هماهنگی کامل پدر و پسر در مسیر اطاعت از خدا دارد. هنگامی که هر دو تسلیم شدند و ابراهیم پیشانی پسر را برای ذبح بر خاک نهاد، خداوند با ندا دادن او را متوقف کرد و ذبح عظیمی (قربانی بزرگی) را فدیه داد. این عمل، تصدیق رویا و اعلان پیروزی در بزرگترین آزمایش بود؛ چرا که نفس تسلیم و گذشتن از عزیزترین فرد، همان "ذبح" مقصود بود. خداوند اینگونه نیکوکاران واقعی را که تسلیم محض امر الهی هستند، پاداش میدهد.
#سوره_صافات
ابراهیمتسلیم محض رایحه زندگیسوره صافات قرآن قرآن آموز والا آموز قرآن گرام قرآن مجید قرآن کریم والایار
