وَقَضَى رَبُّكَ أَلَّا تَعْبُدُوا إِلَّا إِيَّاهُ وَبِالْوَالِدَيْنِ إِحْسَانًا إِمَّا يَبْلُغَنَّ عِنْدَكَ الْكِبَرَ أَحَدُهُمَا أَوْ كِلَاهُمَا فَلَا تَقُلْ لَهُمَا أُفٍّ وَلَا تَنْهَرْهُمَا وَقُلْ لَهُمَا قَوْلًا كَرِيمًا ﴿۲۳﴾
بر اساس تفسیر المیزان، آیات ۲۳ و ۲۴ سوره اسراء ، دو رکن اساسی نظام تکلیفی اسلام ــ توحید در عبادت و احسان به والدین ــ را در پیوندی ناگسستنی ارائه میدهد. واژه «قضى» دلالت بر حُکمی قطعی و تشریعی پایدار دارد که نخست، عبادت را انحصاراً سزاوار ذات الهی میداند و بلافاصله، «احسان» به والدین را به عنوان تکلیفی اخلاقی-عبادی و در طول آن مطرح میسازد. علامه طباطبایی با تأکید بر سیاق آیات، احسان را مفهومی فراتر از نیکی معمولی و شامل تمام مراتب رفتاری، گفتاری و حتی حالتهای قلبی میداند که در موقعیت «بُلُوغِ الْكِبَر» به اوج خود میرسد. بنابراین، نهی از گفتن کوچکترین واژه رنجشآور («أُفّ») و هرگونه تنبیه کلامی («تَنْهَرْهُمَا») و امر به «قول کریم» (سخنی بزرگوارانه، محترمانه و سازنده)، نشاندهنده حریمی است که حتی مخالفت عقیدتی والدین نیز آن را نمیشکند، مگر در مقام مشارکت در شرک. فرمان بعدی («وَاخْفِضْ لَهُمَا جَنَاحَ الذُّلِّ مِنَ الرَّحْمَةِ») به زیبایی، خضوع و تواضع رفتاری را نه از روی ذلت، بلکه برخاسته از رحمت و عطوفت درونی معنا میکند.
#سوره_اسراء
به رایحه زندگی بپیوندید
قرآن گرام
سوره اسرا رایحه زندگی قرآن قرآن آموز والا آموز قرآن گرام قرآن مجید قرآن کریم والایار
