وَلَقَدِ اصْطَفَيْنَاهُ فِي الدُّنْيَا وَإِنَّهُ فِي الْآخِرَةِ لَمِنَ الصَّالِحِينَ ﴿۱۳۰﴾إِذْ قَالَ لَهُ رَبُّهُ أَسْلِمْ قَالَ أَسْلَمْتُ لِرَبِّ الْعَالَمِينَ ﴿۱۳۱﴾
بر اساس تفسیر المیزان علامه طباطبایی، آیات ۱۳۰ و ۱۳۱ سوره بقره به مقام اصطفاء (برگزیدگی) و تسلیم محض حضرت ابراهيم (ع) در برابر پروردگار میپردازد. در آیه ۱۳۰، اصطفاء ابراهيم به معنای گزینش او در دنیا به عنوان "خالص شده" از هرگونه شائبه شرک و نفاق تفسیر شده است، به گونهای که او در آخرت نیز از جمله صالحان خواهد بود. این اصطفاء ناشی از تقوای الهی و عبودیت کامل اوست، نه صرفاً یک امتیاز تشریفاتی. در آیه ۱۳۱، پاسخ فوری ابراهيم به فرمان خداوند با عبارت "أَسْلَمْتُ لِرَبِّ الْعَالَمِينَ" نشان دهنده تسلیم مطلق و بیقید و شرط اوست که سطح ظاهری عبادات به معنای تسلیم در تمام شئون زندگی است. علامه طباطبایی با توجه به تغییر ضمایر در آیات (التفات از غیبت به خطاب) به نکته بلاغی مهمی اشاره میکند: این تغییر نشان میدهد که دعوت خداوند از ابراهيم در خلوت انس صورت گرفته، و پاسخ ابراهيم نیز با ادب کامل و با ذکر "رب العالمین" به جای "تو" بیان شده تا بر عظمت خداوند و بندگی او تأکید شود. همچنین، اسلام در این آیات به معنای تسلیم وجودی در برابر خداوند است که همان حقیقت دین توحیدی است و ابراهيم آن را به فرزندانش وصیت کرد.
#سوره_بقره
#تسلیم
شبکه اجتماعی قرآن گرام
https://qurangram.net/user/rayeh_ze
شبکه اجتماعی ایتا
https://eitaa.com/rayeh_ze
شبکه اجتماعی تلگرام
https://t.me/rayeh_ze
سوره بقره تسلیم رایحه زندگی قرآن قرآن آموز والا آموز قرآن گرام قرآن مجید قرآن کریم والایار
