فَسُبْحَانَ اللَّهِ حِينَ تُمْسُونَ وَحِينَ تُصْبِحُونَ ﴿۱۷﴾وَلَهُ الْحَمْدُ فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَعَشِيًّا وَحِينَ تُظْهِرُونَ ﴿۱۸﴾ويُخْرِجُ الْحَيَّ مِنَ الْمَيِّتِ وَيُخْرِجُ الْمَيِّتَ مِنَ الْحَيِّ وَيُحْيِي الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا وَكَذَلِكَ تُخْرَجُونَ ﴿۱۹﴾
بر اساس تفسیر المیزان، پیام آیات۱۷ _۱۹ سوره روم، دعوت انسان به سلوکی خداپرستانه و عادلانه در پهنه هستی است که از شناخت "توحید" به عنوان اساس آفرینش آغاز میشود؛ خدایی که "رب العالمین" است و پرورشدهنده تمام عوالم، و این ربوبیت، جهان را از "ظلمات" جهل و شرک به سوی "نور" هدایت و معرفت رهنمون میسازد. این مسیر، انسان "مکرم" را که به "فطرت" الهی آفریده شده، به پذیرش "امانت" مسئولیت و "عبودیت" فرا میخواند و او را از پیروی "هوی" و "شیطان" بر حذر میدارد. زندگی دنیا، "دار ابتلاء" و عرصه آزمون برای نیل به "دار ثواب" آخرت است و قرآن با بیان سرنوشت گذشتگان، سنت الهی پیروزی "حق" بر "باطل" و نصرت "متقین" را تصویر میکند. بنابراین، پیام آیات، ترسیم نقشه راهی است برای بازگشت به "صراط مستقیم" عبودیت، عدالت و اخلاق، تحت رهبری "اولیاء الله" تا انسان در چارچوب "عدل" الهی، به کمال نهایی خود نائل آید و از "عذاب" غفلت و گناه به "جنت" رضوان و قرب خداوند رهنمون شود.
رایحه زندگی کمال سوره روم قرآن قرآن آموز والا آموز قرآن گرام قرآن مجید قرآن کریم والایار
