تَتَجَافَىٰ جُنُوبُهُمْ عَنِ الْمَضَاجِعِ يَدْعُونَ رَبَّهُمْ خَوْفًا وَطَمَعًا وَمِمَّا رَزَقْنَاهُمْ يُنْفِقُونَ
بر اساس تفسیر المیزان علامه طباطبایی، این آیه از سوره سجده (آیه ۱۶) صفات بندگان خاص و مخلص خداوند را توصیف میکند. علامه طباطبایی در تفسیر این آیه میفرماید: «تَتَجَافَى جُنُوبُهُمْ عَنِ الْمَضَاجِعِ» به این معناست که این بندگان، پهلوهای خود را از بستر خواب دور میکنند و به عبادت و نماز شب میپردازند. این عمل، نشاندهنده بیاعتنایی آنان به لذایذ دنیوی و خواب راحت برای تقرب به خداست. سپس «یَدْعُونَ رَبَّهُمْ خَوْفًا وَطَمَعًا» اشاره به این دارد که دعا و عبادت آنان از روی ترس از عذاب خدا و امید به رحمت و پاداش اوست؛ یعنی میان ترس و امید در حرکتند و این حالت، تعادل در عبادت را نشان میدهد. در پایان، «وَمِمَّا رَزَقْنَاهُمْ یُنفِقُونَ» بیان میکند که آنان از آنچه روزیشان کردهایم، انفاق میکنند که شامل انفاق مالی، علمی و جاهی میشود و نشان از ایثار و گذشت آنان در راه خداست. به طور کلی، این آیه سه ویژگی برجسته بندگان راستین را ترسیم میکند: شبزندهداری، عبادت همراه با خوف و رجاء، و انفاق در راه خدا.
#شب_زنده_داران
#سوره_سجده
به رایحه زندگی بپیوندید
شبکه اجتماعی قرآن
شب زنده داریسوره سجده بطحاء رایحه زندگی قرآن قرآن آموز والا آموز قرآن گرام قرآن مجید قرآن کریم والایار
