هُوَ الَّذِي أَنْزَلَ السَّكِينَةَ فِي قُلُوبِ الْمُؤْمِنِينَ لِيَزْدَادُوا إِيمَانًا مَعَ إِيمَانِهِمْ وَلِلَّهِ جُنُودُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَكَانَ اللَّهُ عَلِيمًا حَكِيمًا ﴿۴﴾
بهنقل از تفسیر المیزان، آیه چهارم سوره فتح اشاره به نعمت بزرگ «سکینه» دارد که خداوند آن را در دلهای مؤمنان فروفرستاد. علامه طباطبایی «سکینه» را آرامش و وقار خاصی میداند که از جانب خداوند بر قلب مؤمنان نازل میشود و باعث ثبات و استواری آنان در برابر حوادث و اضطرابها میگردد. این سکینه، مقدمهای برای «ازدیاد ایمان» است؛ یعنی ایمان اولیه مؤمنان را تقویت کرده و بر عمق و شکوفایی آن میافزاید، چرا که ایمان دارای مراتب و درجات است و با الطاف الهی تکامل مییابد.
در ادامه آیه، به «جنود آسمانها و زمین» اشاره شده که در اختیار خداست و این تعبیر، نشاندهنده قدرت مطلق الهی بر همه هستی و پشتوانهای محکم برای مؤمنان است. خداوند با علم و حکمت بیپایان خود، این سکینه را در زمان و مکان مناسب به مؤمنان عطا میکند؛ زیرا او به مصالح بندگان آگاه و در اعطای نعمتها حکیم است. بنابراین، این آیه بیانگر رابطهای مستقیم بین الطاف ویژه الهی (سکینه) و رشد ایمان، و همچنین تأکید بر حاکمیت کامل خداوند بر همه قوای عالم است.
#سوره_فتح
سوره فتحسکینه رایحه زندگیالمیزانمنشاوی قرآن قرآن آموز والا آموز قرآن گرام قرآن مجید قرآن کریم والایار
