أَمْ أَنْزَلْنَا عَلَيْهِمْ سُلْطَانًا فَهُوَ يَتَكَلَّمُ بِمَا كَانُوا بِهِ يُشْرِكُونَ ﴿۳۵﴾ وَإِذَا أَذَقْنَا النَّاسَ رَحْمَةً فَرِحُوا بِهَا وَإِنْ تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ بِمَا قَدَّمَتْ أَيْدِيهِمْ إِذَا هُمْ يَقْنَطُونَ ﴿۳۶﴾ أَوَلَمْ يَرَوْا أَنَّ اللَّهَ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَشَاءُ وَيَقْدِرُ إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَاتٍ لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ ﴿۳۷﴾
آیات(۳۵_۳۷) از سوره روم به سه نکته اشاره میکند: اولاً خداوند با بیان این پرسش که «آیا دلیل و برهانی بر صحت شرکشان بر آنان نازل کردهایم؟» هرگونه توجیه و دلیل عقلی برای شرک را نفی کرده و بر بیاساس بودن آن تأکید میکند. ثانیاً به شناخت رفتار متناقض انسانها میپردازد که رحمت و نعمت الهی را به خود نسبت داده و شادمان میشوند، اما وقتی به کیفر اعمال خود (نه به عنوان امری تصادفی) مصیبتی میبینند، به جای بازگشت به سوی خدا، مأیوس و ناامید میگردند. این ناامیدی خود نشانهای از ضعف ایمان و عدم شناخت توحید افعالی است. ثالثاً آیه پس از اشاره به این دو نکته، انسان را به تأمل در نظام حکیمانه جهان دعوت میکند که چگونه خداوند روزی را بر هرکس که بخواهد (با حکمت خود) گشاده یا تنگ میگرداند؛ این تغییرات، آزمایش الهی و نشانههایی روشن برای اهل ایمان است تا در پدیدههای جهان، مدبری حکیم را ببینند و تنها به او توکل کنند، نه به اسباب ظاهری.
#ضعف_ایمان
#سوره_روم
به رایحه زندگی بپیوندید
سوره روم رایحه زندگی قرآن قرآن آموز والا آموز قرآن گرام قرآن مجید قرآن کریم والایار
