فَٱنطَلَقَا حَتَّىٰٓ إِذَا رَكِبَا فِي ٱلسَّفِينَةِ خَرَقَهَاۖ قَالَ أَخَرَقۡتَهَا لِتُغۡرِقَ أَهۡلَهَا لَقَدۡ جِئۡتَ شَيۡـًٔا إِمۡرࣰا[۷۱]
قَالَ أَلَمۡ أَقُلۡ إِنَّكَ لَن تَسۡتَطِيعَ مَعِيَ صَبۡرࣰ
در آیه ۷۱ سوره کهف، هنگامی که حضرت خضر کشتی را سوراخ میکند، حضرت موسی با اعتراض میگوید: «آیا آن را سوراخ کردی تا اهلش را غرق کنی؟ راستی که کار بسیار ناپسندی انجام دادی!». این اعتراض موسی، ناشی از ناتوانی او در درک حکمت پنهان این عمل است، چرا که او تنها به ظاهر عمل که تخریب اموال و به خطر انداختن جان مردم است مینگرد، در حالی که خضر از علم لدنی و تأویل حوادثی بهره میبرد که موسی از آن آگاهی ندارد. بر اساس تفسیر المیزان، این واقعه نمادی از تقابل میان شریعت ظاهری (نمایندگی شده توسط موسی) و باطن و حکمت الهی (نمایندگی شده توسط خضر) است. موسی که مسئول حفظ نظم و عدالت ظاهری است، نمیتواند بر کاری که به ظاهر منکر است صبر کند، اما خضر با علم الهی خود میداند که این عمل ظاهراً نادرست، در حقیقت لطفی است برای نجات کشتی از دست پادشاهی ستمگر که قصد مصادره کشتیهای سالم را داشت. این صحنه به طور کلی میکند که برخی از اعمال الهی ممکن است برای بندگان قابل درک نباشد و تسلیم در برابر اراده الهی و صبر بر اموری که حکمتشان پنهان است، ضروری میباشد .
#سوره_کهف
#باطن_عمل
باطن عملخضرموسیسوره کهفرایحه زندگی قرآن قرآن آموز والا آموز قرآن گرام قرآن مجید قرآن کریم والایار
