الرَّحْمَٰن عَلَّمَ الْقُرْآنَ خَلَقَ الْإِنْسَانَ عَلَّمَهُ الْبَيَانَ الشَّمْسُ وَالْقَمَرُ بِحُسْبَانٍ
بر اساس تفسیر المیزان، سوره مبارکه «الرحمن» در صدد است تا این حقیقت را ترسیم کند که خداوند متعال، جهان هستی و تمام اجزای آن را - از آسمان و زمین گرفته تا خشکی و دریا و موجوداتِ جن و انس - به گونهای آفریده و منظم ساخته است که انسان و جن بتوانند در زندگی خود از آن بهرهمند شوند. این نظم واحد، تمام عالم از دنیا تا آخرت را در بر میگیرد و همه اجزا و ابعاد آن با یکدیگر مرتبط و مکمل هم هستند. در حقیقت، تمام نعمتها و آفریدهها تجلیگاه رحمت عام و همگانی خداوندی است که با نام «رحمان» آغاز شده است و این رحمت، هم مؤمن و هم کافر و هم دنیا و آخرت را شامل میشود. به همین جهت، در سراسر این سوره، این سوال عتابآمیز خطاب به جن و انس (فَبِأَیِّ آلاءِ رَبِّکُما تُکَذِّبانِ) بارها تکرار میشود تا بندگان را به تأمل در برابر این همه نعمت واداشته، غفلت و کفرانشان را گوشزد نماید.
#سوره_الرحمن
#استاد_غلوش
به ابدیت بپیوندید
قرآن گرام
سوره الرحمن رایحه زندگی استاد غلوش قرآن قرآن آموز والا آموز قرآن گرام قرآن مجید قرآن کریم والایار
