وَمَنْ يَحْلِلْ عَلَيْهِ غَضَبِي فَقَدْ هَوَىٰ وَإِنِّي لَغَفَّارٌ لِمَنْ تَابَ وَآمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًا ثُمَّ اهْتَدَىٰ
علامه طباطبایی در تفسیر المیزان ذیل این آیات، غضب الهی را نه یک صفت نفسانی، بلکه صفتی فعلی میدانند که تحقق آن به معنای ارادهٔ خداوند برای رساندن ناخوشی به بندهای است که مرتکب معصیت شده. ایشان کلمهٔ «هَوَى» را به معنای سقوط و هلاکت تفسیر میکنند. در مقابل، وعدهٔ مغفرت الهی در آیهٔ بعد، تأکیدی بر رحمت گستردهٔ خداوند پس از بیان وعید شدید است. به عقیدهٔ ایشان، تحقق این مغفرت مشروط به چهار امر است: توبه (بازگشت از گناه و شرک)، ایمان (به خدا، آیات، انبیا و تمام احکام الهی)، عمل صالح، و در نهایت اهتدا که به معنای پایداری بر راه حق و دوری از گمراهی است.
#سوره_طه
#الشعشاعی
عمل صالحشعشاعیسوره طهرایحه زندگی قرآن قرآن آموز والا آموز قرآن گرام قرآن مجید قرآن کریم والایار