قَالَ إِنَّمَا يَتَقَبَّلُ اللَّهُ مِنَ الْمُتَّقِينَ ﴿۲۷﴾
لَئِنْ بَسَطْتَ إِلَيَّ يَدَكَ لِتَقْتُلَنِي مَا أَنَا بِبَاسِطٍ يَدِيَ إِلَيْكَ لِأَقْتُلَكَ إِنِّي أَخَافُ اللَّهَ رَبَّ الْعَالَمِينَ ﴿۲۸﴾
آیات ۲۷-۲۸ سوره مائده با روایت داستان هابیل و قابیل، سه پیام کلیدی برای زائران اربعین دارد: اولاً، تقوا شرط اساسی قبولی اعمال نزد خداست (_إِنَّمَا يَتَقَبَّلُ اللَّهُ مِنَ الْمُتَّقِينَ_)؛ همانگونه که قربانی هابیل به سبب تقوا پذیرفته شد، پیاده روی اربعین نیز تنها با اخلاص، پرهیزگاری و تحمل مشقت ها معنا مییابد.
ثانیاً، ایستادگیِ در برابر ظلم، الگوی هابیل است (_مَا أَنَا بِبَاسِطٍ يَدِيَ... إِنِّي أَخَافُ اللَّهَ_)؛ این همان صلابتِ امام حسین(ع) و زائران اربعین است که با صبر بر سختیها و احترام متقابل، خشونت را رد میکنند.
ثالثاً، نفیِ کینه توزی و احیای برادری، پادزهرِ تراژدی برادرکشی قابیل است؛ پیادهروی اربعین با وحدتِ فرقه ها، نژادها و خدمتِ بشردوستانه، حسد و دشمنی را به "امتِ واحده" تبدیل میکند.
به این ترتیب، اربعین تفسیر عینیِ تقوای عبادی، مقاومتِ اخلاقی و احیای انسانیت در برابر ظلم تاریخ است.
به رایحه زندگی بپیوندید
قبولی عملاربعین۱۴۴۷رایحه زندگی قرآن قرآن آموز والا آموز قرآن گرام قرآن مجید قرآن کریم والایار
