«وَ إِذا أُلْقُوا مِنْها مَكاناً ضَيِّقاً مُقَرَّنِينَ دَعَوْا هُنالِكَ ثُبُوراً»
و چون در تنگنايى از آن [دوزخ] بهزنجيركشيده افکنده شوند، آنجاست كه نابودی [خود] را طلب میکنند.
«لا تَدْعُوا الْيَوْمَ ثُبُوراً واحِداً وَ اُدْعُوا ثُبُوراً كَثِيراً»
امروز يكبار نابودی نطلبید و [بلکه] بسيار نابودی بخواهید.
بر اساس تفسیر المیزان، این دو آیه تصویری از شدت عذاب و درماندگی کامل دوزخیان را ترسیم میکنند. در آیه ۱۳، واژه «ثبور» به معنای هلاکت و ویل است و «مقرنین» به حالتی اشاره دارد که آنان با غل و زنجیر بسته شدهاند. هنگامی که در آن جایگاه تنگ دوزخ افکنده میشوند، فریاد «واویلا» سر میدهند؛ فریادی که وصف آن ممکن نیست. آیه ۱۴ نیز این وضعیت را تکمیل میکند و میفرماید که این استغاثه و فریاد، هیچ سودی برای آنان ندارد و نوعی حیلۀ بینتیجه برای گریز از شداید است. از این رو، به آنان گفته میشود که یک بار نه، بلکه بسیار هم این فریاد را سر دهید، زیرا روز قیامت، روز جزا است و نه روز عمل و چارهجویی؛ هر چه فریاد زنند، چه کم و چه زیاد، در بینتیجه بودن یکسان است.
#سوره_فرقان
#عبدالباسط
سوره فرقان دوزخیانرایحه زندگی عبدالباسط قرآن قرآن آموز والا آموز قرآن گرام قرآن مجید قرآن کریم والایار
