يٰعِبَادِىَ الَّذِينَ ءَامَنُوٓا إِنَّ أَرْضِى وٰسِعَةٌ فَإِيّٰىَ فَاعْبُدُونِ
كُلُّ نَفْسٍ ذَآئِقَةُ الْمَوْتِ ۖ ثُمَّ إِلَيْنَا تُرْجَعُونَ
طبق تفسیر المیزان، این آیات خطاب به بندگان مؤمن است که تحت فشار و اختناق قرار گرفتهاند. آیه اول با بیان «إِنَّ أَرْضِی وَاسِعَةٌ» اشاره به لزوم هجرت از محیطی جاهلی و پراضطراب به سرزمینی آزاد و گسترده دارد تا زمینه برای عبادت خالصانه و بدون شرک فراهم شود. این وسعت تنها جغرافیایی نیست، بلکه دلالت بر گستردگی فضای معنوی و امکان رشد در پناه امنیت و آزادی دارد. سپس امر به عبادت میکند «فَإِیَّایَ فَاعْبُدُونِ» که تأکید بر پرستش اختصاصی خداوند و رهایی از طاغوت است.
آیه دوم با بیان «کُلُّ نَفْسٍ ذَائِقَةُ الْمَوْتِ» یادآوری میکند که مرگ برای همه چشیده میشود و سرانجام بازگشت همه به سوی خداست «ثُمَّ إِلَیْنَا تُرْجَعُونَ». این یادآوری، هم تسلّیبخش مؤمنان در سختیهاست و هم انگیزهای برای پایبندی به عبادت و هجرت در راه خدا، چرا که پایان کار، ملاقات پروردگار است و پاداش ایمان و جهاد در آنجا آشکار خواهد شد. بنابراین، این دو آیه در پیوند با هم، هم برنامه زندگی دنیا (هجرت و عبادت) و هم توجه به آخرت (مرگ و بازگشت) را به مؤمنان گوشزد میکنند.
#سوره_عنکبوت
#قاری_محمد_دیبیروف
به رایحه زندگی بپیوندید
شبکه اجتماعی قرآن
رایحه زندگیدیبیروفسوره عنکبوت قرآن قرآن آموز والا آموز قرآن گرام قرآن مجید قرآن کریم والایار
