مَنْ كَانَ يُرِيدُ الْعِزَّةَ فَلِلَّهِ الْعِزَّةُ جَمِيعًا ۚ إِلَيْهِ يَصْعَدُ الْكَلِمُ الطَّيِّبُ وَالْعَمَلُ الصَّالِحُ يَرْفَعُهُ ۚ وَالَّذِينَ يَمْكُرُونَ السَّيِّئَاتِ لَهُمْ عَذَابٌ شَدِيدٌ ۖ وَمَكْرُ أُولَٰئِكَ هُوَ يَبُورُ
در تفسیر المیزان، علامه طباطبایی ذیل این آیه شریفه پس از بررسی معنای لغوی «عزت» به مفهوم «غلبه و قاهر بودن»، به این نکته اساسی اشاره میکند که حقیقت عزت، اختصاصی به ذات خداوند دارد؛ چرا که غیر او، در ذات خود فقیر و ذلیل است و به هیچ وجه مالک عزتی برای خود نیست، مگر آنکه خداوند از سرِ رحمت، بهرهای از آن را به مؤمنان عطا کند. بر این اساس، ایشان جمله شرطی «مَنْ كانَ يُرِيدُ الْعِزَّةَ» را به معنای درخواستِ یافتن راه و سبب عزت از خداوند تفسیر میکنند و میفرمایند که جمله «فَلِلَّهِ الْعِزَّةُ جَمِيعاً» در پاسخ به این شرط، از باب «وضع سبب موضع مسبب»(یعنی ذکر علت به جای خود معلول) است؛به این معنا که چون تمامی عزت از آن خداست، راه دستیابی به آن نیز چیزی جز بندگی و عبودیت در پیشگاه او نیست،که این خود جز با ایمان و عمل صالح میسر نمیشود.بنابراین، کسی که به دنبال عزت حقیقی است، با تقرب به خداوند از راه گفتار پاک (کلم طیب) و کردار شایسته (عمل صالح) که خود به سوی او صعود میکنند، به عزت واقعی نائل آید.
#سوره_فاطر
#مصطفی_اسماعیل
به رایحه زندگی بپیوندید
قرآن گرام
عزت مصطفی اشماعیل رایحه زندگی سوره فاطر قرآن قرآن آموز والا آموز قرآن گرام قرآن مجید قرآن کریم والایار
