فَأَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتَابَهُ بِيَمِينِهِ فَيَقُولُ هَاؤُمُ اقْرَءُوا كِتَابِيَهْ ﴿۱۹﴾إِنِّي ظَنَنْتُ أَنِّي مُلَاقٍ حِسَابِيَهْ ﴿۲۰﴾ فَهُوَ فِي عِيشَةٍ رَاضِيَةٍ ﴿۲۱﴾
طبق تفسیر المیزان، این آیات (الحاقة: ۱۹–۲۱) به شرح حال اهل سعادت و نیکبختانی میپردازد که نامه اعمالشان به دست راستشان داده میشود. این عمل، نشانهای آشکار از رستگاری و مقبولیت آنان نزد خداست. آنان با فرح و سرور، دیگران را به خواندن نامه اعمال خود دعوت میکنند («هاؤم اقْرَءوا کتابیه») و این فراخوانی، نشان از شادمانی، اعتماد به نفس و احساس پیروزمیشان دارد، زیرا در آن نامه تنها کارهای نیک و حسنات خود را میبینند. سپس علت این رستگاری را بیان میدارند: «إِنِّی ظَنَنتُ أَنِّی مُلَاقٍ حِسَابِیهِ»؛ یعنی من باور داشتم (ظن به معنای یقین) که روز حسابی در پیش دارم و به ملاقات پروردگارم خواهم شتافت. این ایمان قلبی و یقین به روز جزا، سبب شد تا در دنیا از روی آگاهی عمل کنم و اعمالی صالح انجام دهم. در نهایت، پاداش این باور و اعمال نیک را مییابند: «فَهُوَ فِی عِیشَةٍ رَّاضِیَةٍ». آنان در زندگیای پسندیده و رضایتبخش به سر میبرند که هم خودشان از آن راضیاند (زیرا با لذتها و نعمتهای الهی همراه است) و هم پروردگارشان از ایشان راضی است. این عیش راضی، در جوار رحمت الهی و در بهشت برین محقق میشود.
#سوره_الحاقه
به رایحه زندگی بپیوندید
شبکه اجتماعی قرآن
نامه عمل رایحه زندگی سوره الحاقه قرآن قرآن آموز والا آموز قرآن گرام قرآن مجید قرآن کریم والایار