يَا أُخْتَ هَارُونَ مَا كَانَ أَبُوكِ امْرَأَ سَوْءٍ وَمَا كَانَتْ أُمُّكِ بَغِيًّا ﴿۲۸﴾فَأَشَارَتْ إِلَيْهِ قَالُوا كَيْفَ نُكَلِّمُ مَنْ كَانَ فِي الْمَهْدِ صَبِيًّا ﴿۲۹﴾ قَالَ إِنِّي عَبْدُ اللَّهِ آتَانِيَ الْكِتَابَ وَجَعَلَنِي نَبِيًّا ﴿۳۰﴾
طبق تفسیر المیزان، در آیات ۲۸ تا ۳۰ سوره مریم، خطاب به حضرت مریم (س) عبارت «یَا أُخْتَ هَارُونَ» اشاره به انتساب ایشان به خاندان پیامبرانی چون هارون (ع) دارد که نماد پاکی و عبادت بودند؛ نه اینکه منظور هارون برادر حضرت موسی (ع) به طور مستقیم باشد، بلکه مراد تشبیه او به آن خاندان در فضیلت و تقواست. این خطاب در پاسخ به قومش که با دیدن نوزاد (حضرت عیسی) او را متهم کردند، تأکید میکند که تو از خاندانی پاک و نیکنامی ـ که نه پدرت مردی بد و نه مادرت زنی آلوده بود ـ برخاستهای. سپس مریم به کودک اشاره کرد تا از او پاسخ بخواهند. وقتی مردم با تعجب گفتند: «چگونه با کودکی در گهواره سخن بگوییم؟»، عیسی (ع) به اذن خدا سخن گفت و خود را «بنده خدا» معرفی کرد که به او کتاب (انجیل) داده و به پیامبری برگزیده شده است. این معجزه الهی هم نشانهای بر بیگناهی مریم بود و هم اثباتی بر نبوت عیسی (ع) از همان آغاز تولد، که بر اساس تفسیر المیزان، بیانگر اراده خدا برای حفظ شرافت پیامبران و مادران معصوم آنان است.
#سوره_مریم
#میلاد_مسیح
عیسی مریمسوره مریمرایحه زندگیعبدالباسط قرآن قرآن آموز والا آموز قرآن گرام قرآن مجید قرآن کریم والایار
