وَإِلَى اللَّهِ الْمَصِيرُ وَمَا يَسْتَوِي الْأَعْمَىٰ وَالْبَصِيرُ وَلَا الظُّلُمَاتُ وَلَا النُّورُ وَلَا الظِّلُّ وَلَا الْحَرُورُ وَمَا يَسْتَوِي الْأَحْيَاءُ وَلَا الْأَمْوَاتُ ۚ إِنَّ اللَّهَ يُسْمِعُ مَنْ يَشَاءُ ۖ وَمَا أَنْتَ بِمُسْمِعٍ مَنْ فِي الْقُبُورِ
بر اساس تفسیر المیزان، این آیات مجموعهای از تمثیلها را برای نشان دادن تفاوت آشکار میان مؤمن و کافر و پیامدهای اعمالشان ارائه میدهند. در این تمثیلها، کافر به نابینا، تاریکیها و گرمای سوزان تشبیه شده است که در مقابل مؤمنی قرار دارد که چون بینا، روشنایی و سایهای خنک است. سپس این تفاوت با تشبیه مؤمن به «زندگان» و کافر به «مردگان» به اوج خود میرسد. در ادامه، علامه طباطبایی در المیزان این گونه توضیح میدهد که خداوند تنها به کسانی «شنوایی» میدهد که خود استعداد و آمادگی برای پذیرش حق را داشته باشند؛ چنانکه مؤمنی را که پیش از این (از نظر روحی) مرده بود، زنده میکند و به او نور میبخشد. اما پیامبر (ص) در برابر کسانی که بر اثر کفر، دلهایشان مهر خورده و همچون مردگانی در گور هستند، کاری از دستش ساخته نیست و وظیفه او تنها ابلاغ و انذار است و هدایت یا گمراهی نهایی آنان تنها به دست خداست.
#سوره_فاطر
سوره_فاطر مؤمن کافر رایحه زندگی قرآن قرآن آموز والا آموز قرآن گرام قرآن مجید قرآن کریم والایار