وَجَعَلَنِي مُبَارَكًا أَيْنَ مَا كُنْتُ وَأَوْصَانِي بِالصَّلَاةِ وَالزَّكَاةِ مَا دُمْتُ حَيًّا ﴿۳۱﴾
وَبَرًّا بِوَالِدَتِي وَلَمْ يَجْعَلْنِي جَبَّارًا شَقِيًّا ﴿۳۲﴾
وَالسَّلَامُ عَلَيَّ يَوْمَ وُلِدْتُ وَيَوْمَ أَمُوتُ وَيَوْمَ أُبْعَثُ حَيًّا ﴿۳۳﴾
ذَلِكَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ قَوْلَ الْحَقِّ الَّذِي فِيهِ يَمْتَرُونَ ﴿۳۴﴾
آیات(۳۱_۳۴) سوره مریم، بخشی از سخنان اعجازآمیز حضرت عیسی(ع) در گهواره است که به امر الهی، رسالت و ویژگیهای خود را بیان میکند. علامه طباطبائی در المیزان تأکید میکند که این کلمات، بیانگر مقام عبودیت و بندگی کامل عیسی(ع) در برابر خدای یکتاست. «مُبَارَکًا» به معنای وجود پرخیر و هدایتگری است که هر جا باشد برکت و هدایت میآورد و نعمت الهی را گسترش میدهد. وصیت به «صَلَاة وَزَکَاة» تأکید بر عبادت خالصانه و خدمت به خلق است که اساس نبوت را تشکیل میدهد. «بَرًّا بِوَالِدَتِی» ردّ هرگونه تهمت به مادر پاکدشتش مریم(س) و تأکید بر احترام به خانواده است. نفی «جَبَّارًا شَقِيًّا» نشان میدهد که عیسی(ع) هرگز گردنکش و طغیانگر نبوده، بلکه بندهای فرمانبردار بوده است. درود و سلام الهی در سه مرحله حساس «تولد، مرگ و قیامت»، نشانهی تأیید و حفظ او از شرّ دشمنان و اعلام عاقبت نیک و سعادت او در همهی مراحل زندگی است.
#سوره_مریم
#قاری_شعبان_عبد_العزیز_صیاد
شبکه اجتماعی قرآن گرام
مولود مسیحمریمسوره مریمرایحه زندگی قرآن قرآن آموز والا آموز قرآن گرام قرآن مجید قرآن کریم والایار
